Το κορίτσι-τεντυμπόϋ στο ταμείο

Image

Σημ. Περίοπα : Το κείμενο περιέχει “κάποιες” λέξεις που δεν τόλμησα να αλλοιώσω..Συγχωρήστε το θράσος μου, αλλά θα ήταν ασέβεια στον συντάκτη του αν το έκανα..Η ευθύνη της απόφασης ,δική μου..

Γεννήθηκε και τη έδωσαν το όνομα Μαρία. Μια γυναίκα τόσο συνηθισμένη με ένα τόσο συνηθισμένο όνομα. Απολύθηκε. Πριν από λίγες ώρες. Και τώρα; Τώρα κάθεται εκεί, πάνω από την κατσαρόλα, μαγειρεύει μπάμιες, σκουπίζει μύξες και δάκρυα. Περιμένει τον Σωτήρη να γυρίσει από τη δουλειά, να του βάλει να φάει. Εντάξει, αυτό το κάνει κάθε μέρα. Χρόνια τώρα. Αλλά το άλλο; Πως θα καταφέρει να του ξεστομίσει πως τη διώξανε. Κι εντάξει να τη διώξουν, αλλά αν μάθει το πως και το γιατί; Κι όμως πριν από λίγο, όταν άκουσε το μαλάκα το Σταματιάδη να ουρλιάζει, ανακοινώνοντας την απόλυσή της ένιωσε μεγάλη περηφάνια. Ο Σταματιάδης είναι ο προϊστάμενος της στο σούπερ μάρκετ. Ρουφιάνος.

Σεπτέμβρης ήταν, όταν φέρανε στο κατάστημα τα σχολικά είδη. Είχε πάρει ένα από κείνα τα μπλε τα τετράδια και τον ζωγράφιζε. Από μικρή της άρεσε το σχέδιο. Αν και δεν κατάφερε ποτέ να παρακολουθήσει μαθήματα, σκίτσαρε αρκετά καλά. Μόνο που δεν μπορούσε να αποδώσει πιστά τα πρόσωπα. Ποτέ δεν της άρεσαν τα πρόσωπα. Έτσι στη θέση της ηλίθιας μάπας του Σταματιάδη έβαζε μια κουκούλα. Κάτι που ταίριαζε γάντι στην ιδιότητά του. Αυτή του ρουφιάνου.

Στη δουλειά ξεκίνησε όταν αποκτήσαν το δεύτερο παιδί τους, τον Παναγιώτη της. Δυσκολευόντουσαν αρκετά. Τα έξοδα έτρεχαν. Είχαν κόψει και στο Σωτήρη δυο μισθούς. Στην αρχή γκρίνια και καυγάδες. Μετά τα έβαλαν κάτω και τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε. Έπρεπε να ξεκινήσει πάλι να βοηθάει. Δούλευε και παλιότερα σε μια βιοτεχνία, αλλά σταμάτησε για να ασχοληθεί με την φροντίδα των παιδιών. Πήρε μια εφημερίδα κι άρχισε να αναζητά…

Συνέχεια

“Το χρονικό του Ολοκαυτώματος του Χορτιάτη.”

  2 Σεπτεμβρίου 1944. Η ώρα της γερμανικής κατάρρευσης είναι πλέον κοντά. Η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης (ΠΕΕΑ) διαλύεται και το ΕΑΜ συμμετέχει στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1944 ξημερώνει για τον Χορτιάτη ένα συνηθισμένο Σάββατο. Οι κάτοικοί του ξυπνούν ξεκινώντας τις δουλειές της καθημερινότητάς τους. Πολλοί φεύγουν έξω από το χωριό για τις συνηθισμένες αγροτικές εργασίες.

Τίποτα δεν προμήνυε την καταστροφή που έμελλε να ακολουθήσει αν και οι γερμανικές δυνάμεις είχαν τελευταία σκληρύνει τη στάση τους μπροστά και στη διαφαινόμενη κατάρρευση τους

Όπως κάθε Σάββατο ένα φορτηγάκι της υπηρεσίας ύδρευσης Θεσσαλονίκης με δυο υπαλλήλους, συνοδευόμενο ως συνήθως, από ένα στρατιωτικό όχημα της γερμανικής φρουράς στο οποίο επέβαιναν ο οδηγός, ένας αξιωματικός και ένας υπαξιωματικός ξεκινάει από την πόλη με προορισμό τις πηγές της Αγίας Παρασκευής στον Χορτιάτη για την απολύμανση με χλώριο του νερού από το οποίο υδροδοτούταν μεγάλο μέρος της Θεσσαλονίκης.

Την ίδια ώρα μια ομάδα ανταρτών

Συνέχεια

Ο Ευρωπαικός Μηχανισμός Στήριξης

– Πως η Goldman Sachs Παγίδευσε Την Ευρώπη..

Το πραξικόπημα της Goldman Sachs που απέτυχε στην Αμερική έχει σχεδόν πετύχει στην Ευρώπη – μια μόνιμη, αμετάκλητη, αμετάβλητη διάσωση των τραπεζών ανειλημμένη από τους φορολογούμενους.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο Henry Paulson, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, κατάφερε να αποσπάσει το ποσό των 700 δις δολλαρίων για τη διάσωση των τραπεζών από το Κογκρέσο. Για να το καταφέρει, έπεσε στα γόνατα και απείλησε ότι θα καταρρεύσει ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ότι θα επιβληθεί στρατιωτκός νόμος. Η διάσωση ήταν να γίνει μια φορά. Η έκκληση του Paulson για ένα μόνιμο ταμείο διάσωσης – το Troubled Asset Relief Program ή TARP – καταψηφίστηκε από το Κογκρέσο και τελικά απορρίφθηκε.

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι και πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs στην Ευρώπη, ενέκρινε ένα πακέτο διάσωσης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός. Και τον Ιανουάριο του 2012, ένα μόνιμο χρηματοδοτικό πρόγραμμα διάσωσης, με το όνομα Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), πέρασε μέσα σε μια νύχτα με σχεδόν ούτε μια αναφορά στον τύπο. Ο ΕΜΣ επιβάλλει ένα ανοιχτό χρέος στις κυβερνήσεις των Ευρωπαικών κρατών μελών, βάζοντας τους φορολογούμενους στο γάντζο για οποιαδήποτε απαίτηση των ευρωκρατών επιτηρητών του.

Απ’ ότι φαίνεται, το πραξικόπημα των τραπεζιτών θριάμβευσε στην Ευρώπη χωρίς καμία μάχη. Ο ΕΜΣ επευφημίζεται από τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, τους πιστωτές τους, όπως και την “αγορά”, γιατί αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές θα συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα. Όλα θυσιάζονται…

Συνέχεια

Ο τολμών νικά!

Άρθρο της Νεράϊδας  αναρτήθηκε από τον Πετροβούβαλο στο  Αβέρωφ
.
«Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους»
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω
.
Υπάρχουν φορές που η ζωή σε ξεπερνά..που τα γεγονότα μοιάζουν με τα πιο άπιαστα όνειρά σου κι εσύ στέκεις απλός θεατής για να δεις την επόμενη πράξη στο έργο της ζωής σου. Είναι αυτές οι φορές που απλά κοιτάς ψηλά και ευγνωμονείς το Θεό για το προσωπικό σου θαύμα και για τη δύναμη που σου έδωσε να το βιώσεις. Το ακατόρθωτο γίνεται εφικτό και το τέλμα γίνεται απλά η αρχή για το καινούριο. Είναι αυτό το σημείο που απαλλαγμένος από τα κατάλοιπα και από τις αγκιστρώσεις του παρελθόντος χαμογελάς αισιόδοξα στο νέο ξεκίνημα και με εφόδιο την ελπίδα και την πίστη προχωράς δυναμικά εμπρός. Είναι αυτό το σημείο που για να πάρεις δύναμη πρέπει απλά να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να στηριχτείς γερά στα πόδια σου. Είναι αυτό το σημείο που ο φύλακας άγγελός σου, σου κλείνει

Συνέχεια

Δώσαμε ρεεε…

Είναι καλοκαίρι  τα τζιτζίκια χτυπούν τις γνωστές ρουτινιάρικες υπερωρίες, η ζέστη μας σπάει τα νεύρα, οι λογαριασμοί και τα χαράτσια πάνε και έρχονται,  και  οι εντάσεις δεν έχουν τελειωμό.
Οδηγείς στην κουφόβραση με ανοιχτά παράθυρα για οικονομία και εκεί που παρκάρεις για να πιεις μια γουλιά νερό και να ξαποστάσεις, ανακαλύπτεις πόσο γκαντέμης είσαι…. γιατί έμεινες από τσιγάρα.
Την ατυχία μου μέσα…
Πετάγεσαι στο περίπτερο, στο απέναντι πεζοδρόμιο για προμήθειες και παρασύρεσαι από τα πρωτοσέλιδα των αναθεματισμένων εφημερίδων και ξεχνιέσαι.
Λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί ένας

Συνέχεια

Οι δικοί μας Σαμουράι.

Ποιοι είναι οι άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων;
Από τι "υλικό" είναι φτιαγμένοι;
Είναι "υπεράνθρωποι" ή απλοί άνθρωποι σαν όλους μας;     Θεωρίες πολλές….
Η καλύτερη
fouskoto-474x329
περιγραφή τους -κατά τη γνώμη μας- έχει δοθεί από έναν συγγραφέα , ο οποίος είχε γράψει πολλά χρόνια πριν ένα πραγματικά εξαιρετικό κείμενο γι΄ αυτούς τους ανθρώπους.
Διαβάστε το και δείτε το βίντεο που ακολουθεί.

Η ευχή είναι είδος μαγείας. Είναι ο πρωτόγονος ή αφελής τρόπος με τον οποίο επιχειρείται να επηρεαστεί η φορά των πραγμάτων υποκαθιστώντας την πράξη. Σε ευχολόγια καταφεύγουν τα κάθε λογής ιερατεία για να καθησυχάσουν και εν ολίγοις να κοιμίσουν τον άνθρωπο.

Η μέθοδος επιβιώνει ατόφια στον καιρό της τηλοψίας.

Αν πεις απ’ το γυαλί τις κατάλληλες λέξεις, ειρήνη, φιλία, καλή γειτονία, αδελφοσύνη των λαών, νιώθεις ότι ξορκίζεις το κακό του πολέμου. Επιπλέον παρουσιάζεις ο ίδιος ένα φιλειρηνικό πρόσωπο και καθιστάς αυτομάτως ύποπτο όποιον επιμένει να υπενθυμίζει και αυτό το ενδεχόμενο. Όμως η ανθρώπινη ιστορία γράφεται με τη βία.

Δεν χρειάζεται κάποιος να καταφύγει στα ιστορικά κείμενα για να το επιβεβαιώσει.

Στην Κατοχή μια ορισμένη αριστερή τάση -που θάλλει έως σήμερα σε κάποια κρανία- ήταν εναντίον της ένοπλης Αντίστασης. Πρόβαλλαν το επιχείρημα πως, αν βγει ο λαός και αγκαλιάσει τους Γερμανούς στρατιώτες, που είναι και αυτοί λαός, θα σταματήσει ο πόλεμος.

Η καλή θέληση δυστυχώς δεν φτάνει.

Την επεκτατική βουλιμία του πιο ισχυρού δεν Συνέχεια

Μαλαματένια λόγια

Αφιερωμένο σε όλους μας…
Πάμε να τ’ αλλάξουμε αδέρφια !! Εχουμε τη φλόγα που δεν τρέμει , το “μαράζι” μας να γίνει Ανατολή !!! Η “αφορμή” υπάρχει προ πολλού !!!
 

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση:
Λάκης Χαλκιάς, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Τάνια Τσανακλίδου (Τερτσέτο )

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές

τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι

σου μάθαινε το αύριο και το χθες

μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη

με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σεχτηκιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά

καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία

και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά

κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία

και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά



Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι

απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή

στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι

Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: