ΟΧΙ σε λαμόγια, καιροσκόπους, αριβίστες και αμοραλιστές

20120401-222156.jpg

Εμείς τι να πούμε ;  τα λέει μόνος του… Μόνο που άργησε , άργησε πολύ και δεν γλυτώνει πλέον….

Μιλτιάδης Βέρρας: Ιδού οι λόγοι που δεν μου επιτρέπουν να είμαι υποψήφιος βουλευτής
Οι καιροί ου μενετοί. Οι περιστάσεις συγκρίνονται μόνο με τις περιόδους που ο Ελληνισμός ασφυκτιούσε από την ξενοδουλεία. Αναλαμβάνω το χρέος που μου αναλογεί. Το χρέος της λογοδοσίας στον κόσμο που μ’ εμπιστεύτηκε και με ακολούθησε στον συναρπαστικό, μα τόσο μελαγχολικό και απαισιόδοξο σήμερα, δρόμο της πολιτικής.
Σε βασανιστικά ερωτήματα του τελευταίου 15ημερου θεωρώ τις απαντήσεις που έδωσα ορθές και τις αποφάσεις μου λυτρωτικές. Η αποσύνδεσή μου από το τωρινό ΠΑΣΟΚ δε μου
επιτρέπει να είμαι υποψήφιος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Μου το «απαγόρευσαν» οι πολλές εκατοντάδες των αγαπημένων και ειλικρινών φίλων μου. Οι συμμαχητές και σύντροφοι που είμαστε ευλαβικά προσηλωμένοι στις ιδρυτικές αρχές και αξίες του παλιού, καλού ΠΑΣΟΚ.
Έμαθα στη ζωή μου να σέβομαι και να παραμένω πεισματικά αμετακίνητος σε ιδεολογίες  και διακηρύξεις που υπηρετούν το κοινωνικό σύνολο, τη δημοκρατία, την ισονομία, την ισοπολιτεία, την κοινωνική δικαιοσύνη. Με βάση τις ανωτέρω αρχές έταξα τον εαυτό μου στις προσταγές του Αχαϊκού λαού, με κύρια και αποκλειστική υποχρέωσή μου να τον εκπροσωπώ, να τον διερμηνεύω και να βρίσκομαι πάντα σε αρμονία με τη βούλησή του και σε ευθέως ανάλογη σχέση μαζί του.
Αυτή η αμετακίνητη στάση ζωής στον επιστημονικό, επαγγελματικό και πολιτικό στίβο των ενασχολήσεων μου εκτίμησα το τελευταίο 15ημερο ότι θα έμπαινε σε ρίσκο. Κινδύνευα να καταστώ ένας κοινός παραβάτης των αξιακών αρχών μου. Για να καταλήξω στην απόφασή μου χρειάσθηκε να αφυδατωθεί η ψυχή μου. Μια ψυχή που είναι δοσμένη μόνο στο ιδρυτικό πλαίσιο του ΠΑΣΟΚ της 3ης Σεπτέμβρη του ’74, το οποίο δεν επιδέχεται εκ μέρους μου παρερμηνειών και εκπτώσεων.
Ανέμενα ότι ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος θα προχωρούσε σε ουσιαστικό επανακαθορισμό της σχέσης του κινήματος με την κοινωνία, αυτή τη μεγάλη δεξαμενή ισχύος του πάλαι ποτέ ισχυρού και ένδοξου ΠΑΣΟΚ. Δεν χρειάζεται η προσθήκη της δικής μου άποψης για να επικυρωθεί η πικρή αλήθεια ότι το ΠΑΣΟΚ έχει διαρρήξει τις σχέσεις του με την κοινωνία. Είναι ουτοπία και αυταπάτη σήμερα να βαυκαλίζεται η ηγεσία του ότι μπορεί να ξαναζωντανέψει το «όλον ΠΑΣΟΚ» με πρόσωπα, συνταγές, όρους και νοσηρές νοοτροπίες του παρελθόντος. Ανέμενα, λοιπόν, πρώτα απ’ όλα την ολική ρήξη με το παραμορφωμένο ΠΑΣΟΚ της τελευταίας 3ετίας. Ανέμενα, πέραν της συγγνώμης για τα σημερινά δεινά του λαού, γενναία αυτοκριτική που θα αποκτούσε πειστικό χαρακτήρα, μόνο αν το ΠΑΣΟΚ επανερχόταν με καθαρές θέσεις στην πατριωτική κοίτη, υπερασπιζόμενο και αγωνιζόμενο για την εθνική ανεξαρτησία και κυριαρχία.
Μίλησα με πολυάριθμους φίλους μου. Είναι αυτοί, με τους οποίους πριν 15 ημέρες, σπεύσαμε στην εσωκομματική κάλπη για να καταθέσουμε τις μικρές μας δυνάμεις προκειμένου ο Ευάγγελος Βενιζέλος να εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Κινητοποιήσαμε συγγενείς, γνωστούς κι άλλους φίλους για να αποκτήσει εύρος η εκλογή του. Δυστυχώς, γρήγορα διαψευσθήκαμε. Σήμερα υλοποιώ τη βούλησή τους, αποστασιοποιούμαι από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου και παραμένω πιστός στο ΠΑΣΟΚ της Ελλάδας που ανήκει στους Έλληνες και του λαού που δικαιούνται να βρίσκεται με αυθεντικό τρόπο στην εξουσία, εκπροσωπούμενος από εκείνους που σέβονται τις επιταγές του και όχι από λαμόγια, καιροσκόπους, αριβίστες και αμοραλιστές που δεν ορρωδούν προς ουδενός και κυρίως προσβάλλουν τα πατριωτικά ιδεώδη και τις αρχές με τις οποίες γαλουχηθήκαμε στα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Ταυτόχρονα δεν εννοώ να συμπράξω σε ισοπεδωτικές πολιτικές που καταργούν τα εργασιακά, κοινωνικά και προνοιακά δικαιώματα, ευνοούν τις ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις της ευτέλειας και της πείνας, επιτρέπουν στην ανεργία να καλπάζει, διατηρούν διογκωμένο το μεταναστευτικό πρόβλημα, ενώ στα εθνικά θέματα τηρείται ύποπτη «σιγή ασυρμάτου».
Ένα μικρότερο, καθαρό, εξαγνισμένο ΠΑΣΟΚ σε τούτη τη συγκυρία, λειτουργώντας κάτω από συνθήκες αυτομαστιγώματος, θα προοιωνιζόταν ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Ωστόσο με θλίψη μου διαπίστωσα ότι είναι υποταγμένο και δέσμιο της βραχύβιας σκοπιμότητας της επικείμενης βουλευτικής κάλπης.
Εξελέγην δύο φορές βουλευτής στις πρώτες θέσεις. Με τίμησε και μια τρίτη φορά ο λαός της Αχαϊας με 20.000 σταυρούς. Πορεύτηκα ασυμβίβαστα και αδιαπραγμάτευτα. Είχα το σθένος να διακηρύξω ότι το κληρονομικό προνόμιο ενίοτε δεν επαρκεί για να γίνει επιτυχής διαχείριση του ιστορικού βάρους, που συνεπάγεται το κολοσσιαίο πολιτικό διαμέτρημα του λαοπρόβλητου Ανδρέα Παπανδρέου. Αποφάσισα να καθίσω στην «άκρη» μου. Μια «άκρη» που «γεμίζει» τόσο πολύ από την επιστήμη μου, την οποία διακονώ επί 35 συναπτά έτη και που είναι συνυφασμένη με μια πλατιά κοινωνική συνεισφορά.
Η λύτρωση μου χαρίζει ελευθερία, περιφρουρεί την υπερηφάνειά μου, με καθιστά σύμμαχο και συναγωνιστή του δοκιμαζόμενου λαού. Είναι δύσβατος ο δρόμος και μακρύς ο χρόνος μέχρι να κάνει ξαστεριά. Έχω όμως, τη βαθιά πεποίθηση ότι κάποια 3η Σεπτέμβρη του μέλλοντος θα ξαναβρεθούμε στους μπαξέδες και θα ανθίσει πάλι η ελπίδα και η αισιοδοξία στον τόπο.

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΒΕΡΡΑΣ
Πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Αχαΐας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: