Το κορίτσι-τεντυμπόϋ στο ταμείο

Image

Σημ. Περίοπα : Το κείμενο περιέχει “κάποιες” λέξεις που δεν τόλμησα να αλλοιώσω..Συγχωρήστε το θράσος μου, αλλά θα ήταν ασέβεια στον συντάκτη του αν το έκανα..Η ευθύνη της απόφασης ,δική μου..

Γεννήθηκε και τη έδωσαν το όνομα Μαρία. Μια γυναίκα τόσο συνηθισμένη με ένα τόσο συνηθισμένο όνομα. Απολύθηκε. Πριν από λίγες ώρες. Και τώρα; Τώρα κάθεται εκεί, πάνω από την κατσαρόλα, μαγειρεύει μπάμιες, σκουπίζει μύξες και δάκρυα. Περιμένει τον Σωτήρη να γυρίσει από τη δουλειά, να του βάλει να φάει. Εντάξει, αυτό το κάνει κάθε μέρα. Χρόνια τώρα. Αλλά το άλλο; Πως θα καταφέρει να του ξεστομίσει πως τη διώξανε. Κι εντάξει να τη διώξουν, αλλά αν μάθει το πως και το γιατί; Κι όμως πριν από λίγο, όταν άκουσε το μαλάκα το Σταματιάδη να ουρλιάζει, ανακοινώνοντας την απόλυσή της ένιωσε μεγάλη περηφάνια. Ο Σταματιάδης είναι ο προϊστάμενος της στο σούπερ μάρκετ. Ρουφιάνος.

Σεπτέμβρης ήταν, όταν φέρανε στο κατάστημα τα σχολικά είδη. Είχε πάρει ένα από κείνα τα μπλε τα τετράδια και τον ζωγράφιζε. Από μικρή της άρεσε το σχέδιο. Αν και δεν κατάφερε ποτέ να παρακολουθήσει μαθήματα, σκίτσαρε αρκετά καλά. Μόνο που δεν μπορούσε να αποδώσει πιστά τα πρόσωπα. Ποτέ δεν της άρεσαν τα πρόσωπα. Έτσι στη θέση της ηλίθιας μάπας του Σταματιάδη έβαζε μια κουκούλα. Κάτι που ταίριαζε γάντι στην ιδιότητά του. Αυτή του ρουφιάνου.

Στη δουλειά ξεκίνησε όταν αποκτήσαν το δεύτερο παιδί τους, τον Παναγιώτη της. Δυσκολευόντουσαν αρκετά. Τα έξοδα έτρεχαν. Είχαν κόψει και στο Σωτήρη δυο μισθούς. Στην αρχή γκρίνια και καυγάδες. Μετά τα έβαλαν κάτω και τα μιλήσανε, τα συμφωνήσανε. Έπρεπε να ξεκινήσει πάλι να βοηθάει. Δούλευε και παλιότερα σε μια βιοτεχνία, αλλά σταμάτησε για να ασχοληθεί με την φροντίδα των παιδιών. Πήρε μια εφημερίδα κι άρχισε να αναζητά…

Συνέχεια

Advertisements

Ο Ευρωπαικός Μηχανισμός Στήριξης

– Πως η Goldman Sachs Παγίδευσε Την Ευρώπη..

Το πραξικόπημα της Goldman Sachs που απέτυχε στην Αμερική έχει σχεδόν πετύχει στην Ευρώπη – μια μόνιμη, αμετάκλητη, αμετάβλητη διάσωση των τραπεζών ανειλημμένη από τους φορολογούμενους.

Τον Σεπτέμβριο του 2008 ο Henry Paulson, πρώην διευθύνων σύμβουλος της Goldman Sachs, κατάφερε να αποσπάσει το ποσό των 700 δις δολλαρίων για τη διάσωση των τραπεζών από το Κογκρέσο. Για να το καταφέρει, έπεσε στα γόνατα και απείλησε ότι θα καταρρεύσει ολόκληρο το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και ότι θα επιβληθεί στρατιωτκός νόμος. Η διάσωση ήταν να γίνει μια φορά. Η έκκληση του Paulson για ένα μόνιμο ταμείο διάσωσης – το Troubled Asset Relief Program ή TARP – καταψηφίστηκε από το Κογκρέσο και τελικά απορρίφθηκε.

Μέχρι το Δεκέμβριο του 2011, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι και πρώην αντιπρόεδρος της Goldman Sachs στην Ευρώπη, ενέκρινε ένα πακέτο διάσωσης 500 δισεκατομμυρίων ευρώ για τις Ευρωπαϊκές τράπεζες χωρίς να ζητήσει την άδεια κανενός. Και τον Ιανουάριο του 2012, ένα μόνιμο χρηματοδοτικό πρόγραμμα διάσωσης, με το όνομα Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕΜΣ), πέρασε μέσα σε μια νύχτα με σχεδόν ούτε μια αναφορά στον τύπο. Ο ΕΜΣ επιβάλλει ένα ανοιχτό χρέος στις κυβερνήσεις των Ευρωπαικών κρατών μελών, βάζοντας τους φορολογούμενους στο γάντζο για οποιαδήποτε απαίτηση των ευρωκρατών επιτηρητών του.

Απ’ ότι φαίνεται, το πραξικόπημα των τραπεζιτών θριάμβευσε στην Ευρώπη χωρίς καμία μάχη. Ο ΕΜΣ επευφημίζεται από τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης, τους πιστωτές τους, όπως και την “αγορά”, γιατί αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές θα συνεχίσουν να αγοράζουν κρατικά ομόλογα. Όλα θυσιάζονται…

Συνέχεια

Ο τολμών νικά!

Άρθρο της Νεράϊδας  αναρτήθηκε από τον Πετροβούβαλο στο  Αβέρωφ
.
«Οι άνθρωποι που πάνε μπροστά σ’ αυτόν τον κόσμο, είναι αυτοί που σηκώνονται, αναζητούν τις συνθήκες που θέλουν, κι αν δεν τις βρουν, τις διαμορφώνουν μόνοι τους»
Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω
.
Υπάρχουν φορές που η ζωή σε ξεπερνά..που τα γεγονότα μοιάζουν με τα πιο άπιαστα όνειρά σου κι εσύ στέκεις απλός θεατής για να δεις την επόμενη πράξη στο έργο της ζωής σου. Είναι αυτές οι φορές που απλά κοιτάς ψηλά και ευγνωμονείς το Θεό για το προσωπικό σου θαύμα και για τη δύναμη που σου έδωσε να το βιώσεις. Το ακατόρθωτο γίνεται εφικτό και το τέλμα γίνεται απλά η αρχή για το καινούριο. Είναι αυτό το σημείο που απαλλαγμένος από τα κατάλοιπα και από τις αγκιστρώσεις του παρελθόντος χαμογελάς αισιόδοξα στο νέο ξεκίνημα και με εφόδιο την ελπίδα και την πίστη προχωράς δυναμικά εμπρός. Είναι αυτό το σημείο που για να πάρεις δύναμη πρέπει απλά να σηκώσεις το κεφάλι ψηλά και να στηριχτείς γερά στα πόδια σου. Είναι αυτό το σημείο που ο φύλακας άγγελός σου, σου κλείνει

Συνέχεια

Δώσαμε ρεεε…

Είναι καλοκαίρι  τα τζιτζίκια χτυπούν τις γνωστές ρουτινιάρικες υπερωρίες, η ζέστη μας σπάει τα νεύρα, οι λογαριασμοί και τα χαράτσια πάνε και έρχονται,  και  οι εντάσεις δεν έχουν τελειωμό.
Οδηγείς στην κουφόβραση με ανοιχτά παράθυρα για οικονομία και εκεί που παρκάρεις για να πιεις μια γουλιά νερό και να ξαποστάσεις, ανακαλύπτεις πόσο γκαντέμης είσαι…. γιατί έμεινες από τσιγάρα.
Την ατυχία μου μέσα…
Πετάγεσαι στο περίπτερο, στο απέναντι πεζοδρόμιο για προμήθειες και παρασύρεσαι από τα πρωτοσέλιδα των αναθεματισμένων εφημερίδων και ξεχνιέσαι.
Λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο, γιατί ένας

Συνέχεια

Μαλαματένια λόγια

Αφιερωμένο σε όλους μας…
Πάμε να τ’ αλλάξουμε αδέρφια !! Εχουμε τη φλόγα που δεν τρέμει , το “μαράζι” μας να γίνει Ανατολή !!! Η “αφορμή” υπάρχει προ πολλού !!!
 

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση:
Λάκης Χαλκιάς, Χαράλαμπος Γαργανουράκης, Τάνια Τσανακλίδου (Τερτσέτο )

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές

τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι

σου μάθαινε το αύριο και το χθες

μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη

με του καιρού δεμένος τις κλωστές

Τ’ αηδόνια σεχτηκιάσανε στην Τροία
που στράγγιξες χαμένα μια γενιά

καλύτερα να σ’ έλεγαν Μαρία

και να ‘σουν ράφτρα μες στην Κοκκινιά

κι όχι να ζεις μ’ αυτή την κομπανία

και να μην ξέρεις τ’ άστρο του φονιά



Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι

απ’ του καιρού την άγρια πληρωμή

στο μεσοστράτι τέσσερις ανέμοι

Συνέχεια

Η Ελλάδα γεμάτη από «θησαυρούς» ορυκτών

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ !!!

Εκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτει ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, την αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες»

Στην έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη, ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη

Στην έκθεση του ΟΗΕ αποκαλύπτεται η ύπαρξη χουντίτη, ενώ η χώρα μας είναι πρώτη στην προμήθεια βωξίτη, νικελίου, περλίτη και στην εξαγωγή ακατέργαστου μαγνησίου στην Ευρώπη

Ενας σπάνιος «θησαυρός», που θα μπορούσε να βγάλει τη χώρα μας από την οικονομική κρίση, κρύβεται στα ελληνικά εδάφη. Τον… άσο που κρύβει η Ελλάδα στο μανίκι της, σύμφωνα με έκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, αποτελούν πλούσια κοιτάσματα ορυκτών μεταξύ των οποίων χρυσός, χαλκός και νικέλιο.

Η αφθονία σπάνιων ορυκτών έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον μεγάλων «παιχτών» του εξωτερικού, η χώρα όμως σε σύνολο 177 χωρών βρίσκεται μόλις στην 57η θέση όσον αφορά τη δυνατότητα προσέλκυσης επενδύσεων που σχετίζονται με τους φυσικούς πόρους. Εκθεση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, που δημοσιεύτηκε χθες, αποκαλύπτει μεταξύ άλλων ότι «βάσει ερευνών και εξορύξεων σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, η χώρα κάθεται επάνω σε μία πλάκα με δεκάδες εξαιρετικά σπάνια ορυκτά με εφαρμογή στη βαριά βιομηχανία, αεροναυπηγική κ.λπ., τα οποία διαθέτει και σε μεγάλες ποσότητες».

Πράγμα που σημαίνει ότι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε ένα νέο «Ελντοράντο»…

Συνέχεια

Με λόγια απλά

Πολλά χρόνια πριν, όταν ήμουνα παιδί, περίμενα όπως όλα τα παιδιά με λαχτάρα τις διακοπές  και τις αργίες. Τη μία μέρα έκλεινε το σχολείο… το ίδιο βράδυ έπρηζα τους γονείς μου…. και την επομένη έβαζα πλώρη για το χωριό της γιαγιάς μου το Χορτιάτη.

Η γιαγιά μου είχε χηρέψει πολύ νέα. Τον ήρωα παππού μου, τον εκτέλεσαν για αντίπονα οι Γερμανοί μπροστά στα μάτια της γιαγιάς μου… κρατούσε τον μικρό του γιο στην  αγκαλιά του  για να τον προφυλάξει από την κτηνωδία του κατακτητή, μόνο που δεν τα κατάφερε γιατί η ίδια γερμανική σφαίρα τους διαπέρασε και τους δυο.

Τα στερνά λόγια του παππού μου ήταν: μην κλαις Αναστασία… μη τους δώκεις αυτή τη χαρά….. στάσου ορθή… και έκλεισε τα μάτια.

Η γιαγιά μου μαρμάρωσε….. δεν ήξερε ποιόν να πρωτοθρηνήσει.

Το στερνοπαίδι της ή τον πατριώτη άντρα της που δεν είχε αφήσει πόλεμο για πόλεμο, υπερασπιζόμενος τα όσια και τα ιερά της πατρίδας του, πολεμώντας σώμα με σώμα τον εχθρό.

Σήκωσε από κάτω το κορμάκι του Νικόλα της, το χωριό καιγότανε μετά μουσικής (είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι η σφαγή στο Χορτιάτη συνοδευόταν από τους ήχους ενός βιολιού) και φώναξε τα παιδιά της ένα ένα με το όνομα τους, για να σιγουρευτεί ότι είναι όλα ζωντανά. Τα παιδιά μαζεύτηκαν σαστισμένα, μπαρουτοκαπνισμένα. Η μεγάλη της κόρη ξέσπασε σε κλάματα

Συνέχεια

Αρέσει σε %d bloggers: