«Φλέβα χρυσού» πετρέλαιο – τουρισμός !

«Η Ελλάδα, είναι πραγματικά ένα χρυσωρυχείο, όπου και να επενδύσεις στον τουρισμό, μπορείς να χτυπήσεις φλέβα χρυσού»

Το ενδιαφέρον της ισραηλινής εταιρείας Delek Drilling να διεξάγει έρευνες στην Ελλάδα για τον εντοπισμό υδρογονανθράκων δηλώνει στην Καθημερινή της Κυριακής ο πρόεδρός της Γκίντεον Τάντμορ.
Όπως λεει, η Ελλάδα προσφέρει τεράστιες δυνατότητες και πολλές διαφορετικές πετρελαιογενείς περιοχές που δεν συνδέονται μεταξύ τους και υπογραμμίζει την ανάγκη για σταθερό επενδυτικό περιβάλλον.Ήδη η Delek έχει ζητήσει άδεια για σχετικές έρευνες νότια της Κρήτης κοντά στα σύνορα με την Αίγυπτο, όπου δεν έχει οριοθετηθεί ΑΟΖ, και αναμένει απάντηση.

Παράλληλα, ο γενικός γραμματέας του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών, Τάλεμπ Ριφάι, υπογραμμίζει ότι το να επενδύεις στον τουρισμό στην Ελλάδα είναι «σαν να ανοίγεις μια τρύπα και να πετάγεται πετρέλαιο». Η Ελλάδα, προσθέτει, είναι πραγματικά ένα χρυσωρυχείο, όπου και να επενδύσεις στον τουρισμό, μπορείς να χτυπήσεις φλέβα χρυσού.
Πηγή

“Περιμένουμε να δούμε ένα σχέδιο για να επενδύσουμε”

Ο Γκίντεον Τάντμορ, επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας Delek Drilling, μιλάει στα «ΝΕΑ» για τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει η εταιρεία για να αρχίσει έρευνες στον ελλαδικό χώρο

Συνέντευξη: Γιώργος Φιντικάκης

Αποφασισμένη να επενδύσει κεφάλαια σε έρευνες για κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ελλάδα δηλώνει η ισραηλινή πλευρά, καθώς «ο τομέας των υδρογονανθράκων στη χώρα μας κρύβει τεράστιες δυνατότητες». Αλλά πρώτα θα πρέπει να γίνουν μια σειρά από ενέργειες που θα διευκολύνουν τις επενδύσεις, από το να αποκτήσει ελεύθερη πρόσβαση ο κάθε ενδιαφερόμενος στα δεδομένα του εθνικού αρχείου υδρογονανθράκων, μέχρι να καθιερωθεί ένα απλό φορολογικό καθεστώς, και το κυριότερο να καταρτίσει και παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση στη διεθνή επενδυτική κοινότητα ένα στρατηγικό σχέδιο με τα στάδια, το χρονοδιάγραμμα και το πώς βλέπει την αξιοποίηση του φυσικού της πλούτου σε μακροχρόνιο ορίζοντα.
 
Τα λόγια ανήκουν στον Γκίντεον Τάντμορ, επικεφαλής της ισραηλινής εταιρείας Delek Drilling, που μαζί με την αμερικανική Noble επένδυσαν δισεκατομμύρια δολάρια και ανακάλυψαν τα περίφημα κοιτάσματα Tαμάρ και Λεβιάθαν στο Iσραήλ και το κοίτασμα Aφροδίτη στην Kύπρο.
 
Στη συνέντευξή του στα «ΝΕΑ», ο κ. Τάντμορ περιγράφει τους όρους και τις προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες η εταιρεία θα εμπλακεί σε έρευνες στον ελλαδικό χώρο, μιλά για τα βήματα που πρέπει ακόμη να κάνει η ελληνική κυβέρνηση για να προσελκύσει διεθνή κεφάλαια, καθώς και για μια συνολική στρατηγική έρευνας στον τομέα των υδρογονανθράκων, για την οποία, όπως χαρακτηριστικά λέει, «ακόμη δεν την έχω δει».

Στο συνέδριο του «Economist» μιλήσατε για ενεργειακή άνοιξη που εξαπλώνεται από το Ισραήλ προς την Κύπρο. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με την Ελλάδα;

Σαφώς αλλά για να γίνει αυτό, πρέπει να κατανοήσει και η ελληνική κυβέρνηση το μέγεθος της ευκαιρίας και να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες που είναι απαραίτητες για να διευκολύνει εταιρείες και σχήματα του ιδιωτικού τομέα που ενδιαφέρονται να επενδύσουν κεφάλαια. Επίσης, πρέπει να παρέχει στους ξένους επιχειρηματικούς ομίλους τα επίπεδα σταθερότητας που είναι απαραίτητα για οποιαδήποτε επενδυτική απόφαση. Εγώ με βάση και τη δική μας εμπειρία, ως Delek – της εταιρείας που άρχισε τις έρευνες στη θαλάσσια περιοχή του Ισραήλ, ανακάλυψε τα κοιτάσματα Tαμάρ και Λεβιάθαν και εν συνεχεία επεξέτεινε τις έρευνές της μαζί με την αμερικανική Noble στο Οικόπεδο 12 της Κύπρου – παροτρύνω την ελληνική κυβέρνηση να διδαχθεί από την εμπειρία μας. Τι θέλω να πω; Για να προχωρήσουν οι έρευνες υδρογονανθράκων στην Ελλάδα, μια χώρα που δεν έχει τη δική μας εμπειρία, απαιτείται μία σειρά από προϋποθέσεις, με κυριότερο ένα ισχυρό θεσμικό πλαίσιο ικανό να προσελκύσει ξένους επενδυτές στην έρευνα και την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων. Σας φέρνω ως παράδειγμα την Κύπρο, που δούλεψε πολύ συστηματικά και αθόρυβα, με επιμονή, υπομονή και αποτελεσματικότητα επί πολλά χρόνια σε ερευνητικό και διπλωματικό επίπεδο. Λαμβάνοντας υπόψη και την κατάσταση της Ελλάδας, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους για έρευνες υδρογονανθράκων μόνο οφέλη μπορεί να σας αποφέρει. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει η ελληνική κυβέρνηση, είναι να επενδύσει όχι χρήματα αλλά στην προσπάθεια δημιουργίας του κατάλληλου περιβάλλοντος.
 
Ποιες είναι λοιπόν οι ενέργειες που πρέπει να κάνει η ελληνική κυβέρνηση ώστε να φτάσει σε επίπεδο ετοιμότητας, όπως αυτό που περιγράφετε;
Πρέπει να επιταχύνει τις διαδικασίες, αλλά το πρώτο και βασικό είναι να δώσει τις πληροφορίες και τα δεδομένα του εθνικού αρχείου υδρογονανθράκων. Αυτό που ακούσαμε και από αρκετούς ομιλητές στο συνέδριο του «Economist» είναι πως υπάρχουν πολλά δεδομένα από παλαιότερες έρευνες. Αυτά πρέπει να «ανοίξουν» προς κάθε ενδιαφερόμενο ώστε να έχουν πρόσβαση σε αυτά όλοι, είτε επιστήμονες είτε εταιρείες, με στόχο φυσικά την προσέλκυση νέων επενδυτών. Επίσης, πρέπει να ξέρουν οι επενδυτές ότι στην Ελλάδα υπάρχει ξεκάθαρο και απλό φορολογικό καθεστώς. Και το κυριότερο, πρέπει η κυβέρνηση να εκδώσει ένα χρονοδιάγραμμα για τον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό της Ελλάδας στην έρευνα και εκμετάλλευση πετρελαίου και φυσικού αερίου. Δεν έχω ακούσει μέχρι σήμερα κάτι γι’ αυτό.
 
Ποια είναι η διαδικασία, ποια τα στάδια, ποια τα ορόσημα. Ας πούμε δηλαδή ότι θέλω να έρθω, να επενδύσω και ότι ξεκινώ από μια συγκεκριμένη περιοχή. Ποια θα είναι τα επόμενα βήματα; Δεν γνωρίζω σήμερα ποιο είναι αυτό το μακροπρόθεσμο σχέδιο που η ελληνική κυβέρνηση θέτει προς έναν ενδιαφερόμενο όμιλο προκειμένου να τον προσελκύσει για να κάνει υψηλού ρίσκου επενδύσεις στις έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου, σε μια χώρα που ακόμη απουσιάζει από τον χάρτη των υδρογονανθράκων.
 
Εκτιμάτε ότι γίνονται βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, του στρατηγικού πλάνου όπως λέτε;
Κοιτάξτε, γίνονται κάποια θετικά βήματα, αλλά τουλάχιστον εγώ προσωπικά δεν έχω καταλάβει να υπάρχει από την ελληνική κυβέρνηση ένα ολοκληρωμένο μεγάλο σχέδιο όπως αυτό που σας περιγράφω. Η ύπαρξή του θα βοηθούσε πολύ την επενδυτική κοινότητα. Και επαναλαμβάνω ότι σας τα λέω αυτά γιατί η Delek ενδιαφέρεται και επιθυμεί, υπό τις σωστές προϋποθέσεις, να επενδύσει στην Ελλάδα.
 
Το άλλο μεγάλο θέμα αφορά τη μεταφορά ισραηλινού και κυπριακού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη πιθανώς μέσω υποθαλάσσιου αγωγού που θα διέρχεται από την Ελλάδα.
Σωστά, αλλά προτού λάβουμε αποφάσεις, θέλουμε να έχουμε ολοκληρώσει τη μελέτη σκοπιμότητας για τον αγωγό αυτό που θα ακολουθεί τη διαδρομή από τη περιοχή των ισραηλινών κοιτασμάτων, προς την Κύπρο και από εκεί στην Ελλάδα. Το θεωρούμε πολύ ενδιαφέρον σχέδιο, απαιτείται όμως περαιτέρω ανάλυση. Αν αποδειχθεί ότι μπορεί να λειτουργήσει, τα οφέλη δεν θα τα καρπωθούν μόνο οι έλληνες καταναλωτές, αλλά η Ελλάδα θα αποτελέσει χώρα εισόδου του αερίου προς τις χώρες της Ευρώπης.
 
Αναφέρεστε στο σενάριο του αγωγού μήκους 1.150 – 1.200 χλμ. και χωρητικότητας 8 δισ. κυβικών μέτρων, που έχει επεξεργαστεί η ΔΕΠΑ;
Ασφαλώς, και είμαστε αποφασισμένοι να το διερευνήσουμε. Φυσικά, ένας άλλος δρόμος είναι η κατεύθυνση του αερίου προς έναν τερματικό σταθμό υγροποιημένου αερίου LNG. Οπως όμως είπα και στο συνέδριο του «Economist», αν είναι εφικτό να κατασκευαστεί ο εν λόγω αγωγός, αυτό θα εξεταστεί. Οσο για το ποια από τις δύο λύσεις έχει χαμηλότερο κόστος, είναι πρόωρο να το πούμε, αυτό θα φανεί μόνο μετά το πέρας της ανάλυσης και αξιολόγησης που κάνουμε. Μπορεί η άποψη της ΔΕΠΑ όπως διατυπώθηκε και στο συνέδριο να είναι πως ο αγωγός είναι πιο ελκυστικός, αυτό όμως πρέπει πρώτα να επιβεβαιωθεί.

Απο Εφ. τα ΝΕΑ μέσω του Ακρίτα

Το έθνος δεν είναι φαντασίωση, είναι άνθρωποι με σάρκα και αίμα…

Kίνδυνοι και παγίδες στη Μεσόγειο
(Από την Αφροδίτη στον ‘Αρη)

Σε ιστορικό, στρατηγικών συνεπειών σφάλμα μπορεί να εξελιχθεί η απόφαση Χριστόφια να ξεκινήσει τώρα, υπό τους δεδομένους όρους, γεωτρήσεις. Ο Κύπριος Πρόεδρος είχε αποφασίσει να αναβάλει δύο μήνες, αλλά προχώρησε υπό την πίεση τρίτης χώρας και οικονομικών παραγόντων. Η έναρξη των γεωτρήσεων συμπίπτει με το κλίμα διάλυσης μετά την παράξενη έκρηξη στο Μαρί και αφόρητες πιέσεις των οίκων αξιολόγησης, παρά την κυπρο-ισραηλινή φιλία. Ελπίζουμε να διαψευσθούν τα πιο επικίνδυνα σενάρια, αλλά όταν ξεκινάει κανείς τέτοιες υποθέσεις πρέπει να εξασφαλίζεται κατά προτεραιότητα έναντι κινδύνων, όχι να ποντάρει μόνο στην αισιόδοξη εξέλιξη, που ευχόμαστε.

Η Κύπρος έχει κάθε δικαίωμα να ασκήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Το πότε και το πώς θα τα ασκήσει, στα πλαίσια ποιάς στρατηγικής, με ποια προετοιμασία, είναι θέμα επιλογής. Δύο υπό κατάρρευση κυβερνήσεις, σε Λευκωσία και Αθήνα, στην κατάσταση που είναι οι δύο χώρες, μπορούν να φέρουν σε αίσιο πέρας μια επικίνδυνη διεθνή κρίση με Τουρκία και Ισραήλ, μπλέκοντας επωφελώς στο μεσανατολικό ηφαίστειο;

Ο «πακτωλός πετροδολλαρίων» (εικαζόμενος, αφού παραμένει επτασφράγιστο μυστικό η σύμβαση) και η (τεχνητή) αύξηση αυτοπεποίθησης, λόγω «συμμαχίας» με το Ισραήλ, καθιστούν γοητευτική την προοπτική ερευνών. Για να επιβιώσει βέβαια ένα ποντίκι, πρέπει νάναι σίγουρο ότι το τυρί δεν είναι δηλητηριασμένο και δεν υπάρχει φάκα. Οι ελληνικές «ελίτ» μπορούν να μπουν στη «φάκα» ακόμα και χωρίς τυρί (σχέδιο Ανάν)! Φαντάσου τώρα που υπάρχει μπόλικο. ‘Αλλωστε, αυτές τρώνε το τυρί κι αφήνουν τους ‘Ελληνες στη φάκα.

Timing, τακτική, στρατηγική

Στην πολιτική και τον πόλεμο, το timing έχει τεράστια σημασία. Αν η Γερμανία επετίθετο στην ΕΣΣΔ την άνοιξη και όχι το καλοκαίρι του 1941, μπορεί να μας κυβερνούσε ακόμα ο Χίτλερ. Εμείς ανοίγουμε θέματα ΑΟΖ, τη στιγμή ακριβώς που ο ελληνικός λαός, το ελληνικό έθνος, τμήμα του οποίου είναι οι Ελληνοκύπριοι, δέχεται μια χρηματοπιστωτική επίθεση που απειλεί με αφανισμό το έθνος, όταν η Ελλάδα είναι διεθνώς και στρατηγικά περισσότερο απομονωμένη από ποτέ, έχει τεθεί εν αμφιβόλω η βασικότερη εθνική της στρατηγική, η ένταξη στην Ευρώπη.

Το 2004 το έθνος όφειλε να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του στην απόκρουση της επίθεσης για την κατάλυση του κυπριακού κράτους (σχέδιο Ανάν). Σήμερα, οφείλει να συγκεντρώσει όλες τις δυνάμεις του στην απόκρουση της κύριας, θανάσιμης απειλής που δέχεται από τον «χρηματοπιστωτικό ολοκληρωτισμό», της κοινωνικο-οικονομικής γενοκτονίας, της καταστροφής των οικονομικών-κοινωνικών προϋποθέσεων ύπαρξης της Ελλάδας. Το έθνος δεν είναι φαντασίωση, είναι άνθρωποι με σάρκα και αίμα, δεν μπορεί να ζήσει αν καταστραφούν. Η στιγμή που διαλέξαμε να ανοίξουμε θέματα μοιάζει η χειρότερη δυνατή. Κύρια επιδίωξη στα εθνικά ζητήματα θάπρεπε νάναι τώρα η διατήρηση του status quo, χωρίς παραχωρήσεις. Δεν θα φύγουν τα αέρια από κει που είναι, ούτε κανείς θα καταλάβει την Κύπρο. Το μόνο που μπορεί σήμερα να πάθει η Κύπρος είναι να την πουλήσουν, κυριολεκτικά ή μεταφορικά, οι ηγέτες της. Κι αν θέλαμε πάντως να ανοίξουμε περίπλοκα παιχνίδια, θα μας χρειαζόταν τελείως άλλο επίπεδο προετοιμασίας/ηγεσίας.

Το ίδιο δικηγορικό γραφείο του Λονδίνου συνέταξε το σχέδιο Ανάν και το Μνημόνιο. Στη Μέση Ανατολή επελαύνει ο γεωπολιτικός αναθεωρητισμός της «Αυτοκρατορίας των ‘Οπλων», ξεκινώντας από το Ιράκ και «ξεκαθαρίζοντας» τον «άξονα του κακού», Λιβύη, Συρία, Λίβανο, Ιράν τελικά, προτού ασχοληθεί με Κινέζους και Ρώσους. Στην Ευρώπη, ξεδιπλώνεται ο οικονομικός αναθεωρητισμός της «Αυτοκρατορίας του Χρήματος», που άρχισε από την Ελλάδα και απειλεί την ΕΕ. Δεν είναι δύο «αυτοκρατορίες», είναι οι δύο όψεις μίας. Βρεθήκαμε στο κέντρο του οικονομικού κυκλώνα, θέλουμε να συμμετάσχουμε και στο ενεργό ηφαίστειο του κόσμου; Τη ζώνη των εκρηκτικότερων παγκοσμίως μεσανατολικών αντιθέσεων, σε πόλεμο από τότε που ανακαλύφθηκε ο «μαύρος χρυσός» (για άλλους η «κατάρα των πετρελαίων»); Μας χρησιμοποιούν για τη διάλυση της ΕΕ με οικονομικά μέσα, χρειαζόμαστε και μηχανισμό διάλυσής της με γεωπολιτικά;

Εξωτερική πολιτική και ΑΟΖ

Ο γράφων υποστήριξε πολλά χρόνια την ανάγκη μαχητικότερης εξωτερικής πολιτικής, περιλαμβανομένης της ανακήρυξης ΑΟΖ. ‘Ημουν πολύ απομονωμένος. Το σύνολο σχεδόν των ελίτ όχι μόνο δεν ήθελε τέτοια πολιτική, ή οι δύο χώρες να ασκούν κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά υποστήριξαν (2004) τη διάλυση του κυπριακού κράτους! Διερωτώμαι, πως έγιναν τώρα όλοι τόσο αποφασιστικοί στις γεωτρήσεις; Που ήταν κρυμμένοι οι αναρίθμητοι «Κλαούζεβιτς», που καλούν την Αθήνα να ανακηρύξει αύριο κιόλας ΑΟΖ (εκκρεμεί από το 1982 !), όταν ΗΠΑ, Βρετανία, Ισραήλ επιχειρούσαν να αναγκάσουν το κυπριακό κράτος να αυτοκτονήσει; Ούτε καν τους επαγγελματίες «αντιεθνικιστές» και «εθνομηδενιστές» δεν ακούω. Μήπως τελικά, όπως δεν υπάρχει τίποτα το αυτόφωτο στον «ενδοτισμό», δεν υπάρχει τίποτα αυτόφωτο και στον «υπερπατριωτισμό»;

Ο Ρήγας, αποτιμώντας τα Ορλωφικά, διακήρυξε ότι το έθνος πρέπει να στηρίζεται προπάντων στις δικές του δυνάμεις. Παρέμεινε φωτεινή εξαίρεση. Η διαχρονική υποτέλεια σχεδόν όλων των ελληνικών ελίτ ήταν κύριο πρόβλημα των Ελλήνων στη διάρκεια δύο αιώνων που δεν καταφέραμε να αποκτήσουμε κράτος/ηγεσίες που να συνιστούν εθνικά υποκείμενα. Αγγλικό, γαλλικό, ρωσικό κόμμα δεν μπορούν να λύσουν τα προβλήματά μας, χρειαζόμαστε ελληνικό κόμμα, για να κάνει στη συνέχεια επωφελείς συμμαχίες.

Ετερόφωτη «στρατηγική» και η «συμμαχία» με το Ισραήλ

Δεν πρέπει να είμαστε αντίθετοι στην αναβάθμιση των ελληνοϊσραηλινών σχέσεων, δυνάμει σημαντικό κεφάλαιο μιας απαραίτητης, πολύπλευρης διπλωματίας, με την ιδιαίτερη προσοχή που επιβάλλει η περίπτωση. Το πρόβλημα των «ελίτ» είναι ότι αδυνατούν να ασκήσουν ισοτιμία, να κάνουν στρατηγικό διάλογο, να ελέγχουν τα δεδομένα. Ασκούν υποτέλεια, «χάφτουν» αμάσητα όσα τους λένε, χρησιμοποιούνται, δεν χρησιμοποιούν.

Τι θα κάνει η Ελλάδα αν η Τουρκία ανοίξει θέμα Καστελλόριζου; Θα υπερασπιστεί τις θέσεις της διακινδυνεύοντας κρίση, που είναι το τελευταίο που χρειάζεται αυτή τη στιγμή; ‘Η θα κάνει αυτό που δήλωσε προκαταβολικά ο Υπουργός ‘Αμυνας, θα «αποφύγει νέα ‘Ιμια», αποδεχόμενη δηλαδή εξουδετέρωση κυριαρχικών δικαιωμάτων, χωρίς καν απόπειρα αντίστασης; Θα πάει τώρα στην Ευρώπη, να ζητήσει αλληλεγγύη, αν συμβεί κάτι; Μια προβλεπτική ηγεσία αποφεύγει να πηγαίνει σε τέτοια θέση.

‘Όταν ξεκινάς τέτοιες υποθέσεις, πρέπει να εντάσσονται σε εθνική στρατηγική. Συνιστά, και δη συμβατή εθνική στρατηγική, η προσπάθεια επαναφοράς παραλλαγής του Ανάν από τη Λευκωσία ή η αναζήτηση από την Αθήνα «φύλλου συκής» για να υποχωρήσει στο Αιγαίο; ‘Όταν ξεκινάς τέτοιες ιστορίες, δεν μπορείς να βασίζεσαι μόνο στο αισιόδοξο σενάριο, χρειάζεσαι planB, όπως και να μπορείς να στηρίξεις μέχρι τέλους τις επιδιώξεις με εθνικά πολιτικοστρατιωτικά μέσα, ακόμη κι αν αλλάξουν οι συμμαχίες. Αντίπαλος που το ξέρει συμμαζεύεται. Οι πανάκριβες φρεγάτες μας δεν πάνε Κύπρο, στο ‘Αντεν ναυμαχούν κατά πειρατών και ψάχνουν τρομοκράτες στον Κόλπο!

Θα μας προστατεύσει το Ισραήλ, απαντούν οι όψιμοι «πατριώτες με τα ξένα κόλλυβα». Νέα ρίγη ενθουσιασμού στις έμφοβες ελίτ που, μια ζωή, ψάχνουν «νταβατζή», όχι σύμμαχο. Συμμαχία με το Ισραήλ συνιστά σημαντικό ατού, αν και με σοβαρότατες διεθνοπολιτικές παρενέργειες. Η διεθνής πολιτική δεν είναι μόνο άσκηση ισχύος. Η ιδέα όμως έχει και πολλά άλλα προβλήματα.

Πρώτον, πρέπει νάσαι σίγουρος ότι ο σύμμαχος θα παραμείνει σύμμαχος, κάτι αδύνατο να εξασφαλισθεί. Κάθε μέρα βρίζονται Ισραηλινοί και Τούρκοι, αλλά οι υπηρεσίες τους συνεργάζονται κανονικότατα σε Λιβύη/Συρία. Φωνάζει ο Λίμπερμαν ότι θα υποστηρίξει τους Κούρδους, πιο πειστικός όμως θα ήταν αν προσπαθούσε να το κρύψει, όχι να το διαφημίζει. Η απερίγραπτη ελληνική ανοησία νομίζει ότι όπου νάναι θα διαμελίσουν την Τουρκία και θα την κάνει «ντα» η Ουάσιγκτον. Αν είναι έτσι, γιατί οι ΗΠΑ εγκαθιστούν τώρα εκεί την αιχμή του αντιπυραυλικού δόρατος, του σημαντικότερου στρατιωτικού τους προγράμματος; Κατά τον στρατηγό Σαφαβί, στρατιωτικό σύμβουλο του Αγιατολά Χαμενεί, η τουρκοισραηλινή σύγκρουση είναι θέατρο και η παρασκηνιακή συνεργασία των δύο κυβερνήσεων συνεχίζεται κανονικά. Αμφιβολίες για το βάθος της τουρκο-ισραηλινής ρήξης εκφράζουν και Ρώσοι παρατηρητές.

Ματωμένη πείρα

Ευπειθής «σύμμαχος», η Ελλάδα πολέμησε στην Κορέα τους κομμουνιστές, στην Ουκρανία τον Λένιν, στη Μικρασία τον Κεμάλ. Δεν εμπόδισαν αυτά το ΝΑΤΟ να κάνει ότι έκανε στην Ελλάδα και την Κύπρο, ούτε τους ναύτες των «συμμάχων» να κόβουν τα χέρια των Ελλήνων που προσπαθούσαν να σωθούν, ανεβαίνοντας στα καράβια τους, έξω από τη φλεγόμενη Σμύρνη, το 1922. Εκτός βέβαια αν κάποιος πιστεύει ότι οι σημερινοί πολιτικοί μας θα τα καταφέρουν καλύτερα από τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Δεύτερο, πρέπει να διερωτηθείς τι μπορεί να σου ζητήσει κάποιος που σου προσφέρει προστασία και που πάντα, πολύ φυσικά, ενδιαφερόταν έντονα για τον έλεγχο Κύπρου, Κρήτης, ει δυνατόν και Αιγαίου. Σπανίως προστασία παρέχεται χωρίς αντάλλαγμα. Τρίτον, είναι γενικά κακό ένα έθνος να εναποθέτει σε τρίτους την άμυνά του.

Επιβάλλεται να μην παίρνουμε τις επιθυμίες μας για πραγματικότητα. Το έκανε ο Μακάριος, όταν ο Βρετανός Πρέσβης αντιμετώπισε ευνοϊκά τα 13 σημεία (1963). Ο Ιωαννίδης, όταν Αμερικανοί και Ισραηλινοί «φίλοι» τον έπεισαν ότι θα ένωνε την Κύπρο στην Ελλάδα (1974). Ο Σαακασβίλι, περικυκλωμένος από ένα πλήθος Αμερικανών/Ισραηλινών συμβούλων, και τον Ρόντο, που δεν αντέδρασαν στην εξωφρενική ιδέα επίθεσης στη Ρωσία (2008). Το έπραξαν οι δικτάτορες της Αργεντινής, επιτιθέμενοι στα Φώκλαντ για να ξαναβγεί Πρωθυπουργός η Θάτσερ και να συνεχίσει η παγκόσμια νεοφιλελεύθερη επίθεση (1982). Είμαστε σε θέση τώρα να αντιμετωπίσουμε την πιθανότητα κρίσης, που μπορεί να επιφέρει ισχυρό πλήγμα στην Ελλάδα, αφήνοντας την Κύπρο σε σχετικό απυρόβλητο και ενισχύοντας την κεντρική αυτοκρατορική επιδίωξη απομάκρυνσης Κύπρου από την Ελλάδα, που μπορεί να μην υπήρξε πάντα καλή μάνα, αλλά είναι η μοναδική μάνα της Κύπρου;

Μπορεί φυσικά να μην γίνουν τα χειρότερα, μπορεί να γίνουν τα καλύτερα. Δεν το ξέρουμε όμως από πριν. Συνιστά τυχοδιωκτισμό να ρίχνουμε κορώνα γράμματα την τύχη του έθνους. Αν έκανε κάτι σωστό ο Χριστόφιας, ήταν να στραφεί στη Μόσχα χαλαρώνοντας με το δάνειο τη θηλιά που έσφιγγαν στο λαιμό της Κύπρου «αγορές» και Μαρί. Στο σημείο που βρισκόμαστε, για να περιορισθούν οι κίνδυνοι χρειάζεται κατεπειγόντως η Λευκωσία να βάλει στο παιχνίδι Ρώσους και Γερμανούς. Χρειάζεται ευρύτερη ασπίδα προστασίας, ενεργειακή και αμυντική στρατηγική περισσότερο ελληνική/ευρωπαϊκή και λιγότερο μονομερώς ισραηλινή. Θάταν τελικά και προς το μακροπρόθεσμο συμφέρον του Ισραήλ, αν θέλει οικοδόμηση μακροχρόνιας φιλίας με τους ‘Ελληνες, όχι καιροσκοπικής εκμετάλλευσης μιας συγκυρίας.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

http://konstantakopoulos.blogspot.com/2011/10/blog-post_17.html

«ΚΑΝΟΝΙΕΣ» ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ

Επιχειρησιακά γυμνάσια ανατολικά του Καστελλορίζου ξεκίνησε από προχθές η Τουρκία,με ένα μεγάλο μέρος του στόλου (δεκατρία πλοία και ένα υποβρύχιο) να εκτελεί βολέςκατά επίγειων στόχων και «προσομοίωση» εξουδετέρωσης εναέριας απειλής. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για προγραμματισμένη εκπαίδευση, διάφορα κέντρα στην Άγκυρα επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως «επίδειξη δύναμης», σε συνέχεια των αναφορών για ενίσχυση της στρατιωτικής της παρουσίας στην Ανατ. Μεσόγειο. Τα πλοία εξήλθαν της ναυτικής βάσης του Ακσάζ και κινούμενα στα όρια του FIR Αθηνών, σε περιοχή που έχει δεσμεύσει η Τουρκία έως τις 16 Σεπτεμβρίου ανατολικά της Ρόδου και μέχρι το Καστελλόριζο, άρχισαν επιχειρησιακή εκπαίδευση.

Μέχρι το βράδυ τα τουρκικά πλοία δεν είχαν παραβιάσει ελληνικά χωρικά ύδατα. Τόσο το υπ. Εξωτερικών όσο και το Άμυνας παρακολουθούν με προσοχή τις κινήσεις των Τούρκων. Αυτό ήταν και το θέμα της σύσκεψης που είχαν στο Μαξίμου ο πρωθυπουργός με τους υπ. Στ. Λαμπρινίδη και Π. Μπεγλίτη.

Πηγή : Ροδιακή

Έτοιμο να αποπλεύσει το Τουρκικό Πολεμικό Ναυτικό
Σύμφωνα με πληροφορίες από το Ελληνικό Πεντάγωνο, 2 τουρκικές φρεγάτες, 1 κορβέτα, 1 σκάφος υποστήριξης καθώς και 1 υποβρύχιο βρίσκονται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα νοτίως του Καστελόριζου, με εντολές να αποπλεύσουν ανά πάσα στιγμή.Οι επιτελείς του ελληνικού Πενταγώνου, αναφέρουν πως τα τουρκικά πλοία αναμένουν διαταγή για απόπλου με εντολή να φτάσουν μέχρι το οικόπεδο 4 της ΑΟΖ της Κύπρου, μεταξύ Πάφου και Καστελλορίζου.

Σε επιφυλακή κυβέρνηση και ΕΦ
Σε επιφυλακή από το πρωί βρίσκεται τόσο η κυβέρνηση όσο και η Εθνική Φρουρά που παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες έχει δημιουργηθεί κέντρο επιχειρήσεων το οποίο παρακολουθεί και συντονίζει όλους τους εμπλεκόμενους. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως ομάδες Καταδρομών βρίσκονται σε επιφυλακή ενώ από τις 3 το μεσημέρι έχουν κληθεί και επίλεκτες εφεδρείες.

Την ίδια ώρα η μετάβαση του Υπουργού Άμυνας Δημήτρη Ηλιάδη αύριο στην Αθήνα δεν θεωρείται καθόλου τυχαία. Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου σε τηλεφωνική επικοινωνία συμφώνησαν όπως αντιμετωπίσουν από κοινού την κρίση με την Τουρκία.

Το Ισραήλ παρακολουθεί εξ αέρος, θαλάσσης και μέσω δορυφόρων
Ισραηλινές πηγές ανάφεραν στο Sigmalive ότι η χώρα τους παρακολουθεί τις εξελίξεις εξ αέρος, θαλάσσης καθώς και από δορυφόρους. Το Ισραήλ λαμβάνοντας υπόψη τις απειλές της Τουρκίας, παρακολουθεί τις κινήσεις του Τουρκικού στόλου στην Μεσόγειο.

Η ίδια πηγή μας ανέφερε

:«Όσοι σκέφτονται να τα βάλουν με το Ισραήλ καλά κάνουν να έχουν στα υπόψη τους το δόγμα της χώρας, το οποίο δίνει προτεραιότητα στην ασφάλεια του κράτους. Τηρώντας πιστά μία επιθετική στρατηγική διασφαλίζουμε τόσο την άμυνα της χώρας όσο και το κύρος του κράτους και των ενόπλων δυνάμεων.»

http://www.sigmalive.com/news/local/419168

ΕΚΤΑΚΤΟ: Επιθετικές κινήσεις τουρκικών τεθωρακισμένων στην κατεχόμενη Κύπρο


Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες του ιστολογίου μας, τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν κινήσεις τεθωρακισμένων στην κατεχόμενη Κύπρο, με αποτέλεσμα να ανεβάζουν την "θερμοκρασία" στα ύψη, αφού υπάρχουν ταυτόχρονα και οι θέσεις – δηλώσεις Νταβούτογλου σχετικά με την γεώτρηση από τη Noble Energy και η γενικότερη αντιπαράθεση με το Ισραήλ.
Συγκεκριμενα, στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου και σχετικά κοντά στην πράσινη γραμμή, τουρκικά τεθωρακισμένα κινούνται σε μεγάλους σχηματισμούς που "σπάνε" σε ίλες αρμάτων, ενώ ταυτόχρονα υπάρχει επικοινωνία αξιωματικών τεθωρακισμένων (από τις ίλες) με τάγματα που υποστηρίζει η κάθε ίλη.
Στην ουσία έρχονται σε επαφή το τάγμα μαζί με την ίλη που θα το υποστηρίξει σε περίοδο επιχειρήσεων….
Δεν υπάρχει ακόμη προώθηση εφοδίων και κινητών χειρουργικών μονάδων προς τη γραμμή "αντιπαράθεσης"…
Αυτή προβλέπεται πως θα είναι η αμέσως επόμενη κίνηση στη σκακιέρα και είναι από τις τελευταίες κινήσεις πριν τις επιχειρήσεις (αν αυτές γίνουν)…
Όλα αυτά αποτελούν ψυχολογικές πιέσεις (ψυχολογικός πόλεμος) των τούρκων προς τους ελληνοκύπριους και ίσως να αποτελούν τα κύρια αίτια που οδήγησαν τον πρόεδρο της Κύπρου κ. Χριστόφια να ζητήσει από την εθνοφρουρά να βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό δεν θεωρείται διόλου απίθανο οι Κύπριοι να "τραβήξουν πίσω" στο θέμα των γεωτρήσεων, οπότε και το σκηνικό της ΑΟΖ ενδέχεται να αμφισβητηθεί και να δημιουργηθούν θέματα που θα άπτονται των Ελληνικών συμφερόντων στην γειτνιάζουσα Ελληνική ΑΟΖ που βρίσκεται νοτίως του Καστελλόριζου…

Αναγνώστης

Η μεσαία τάξη στο Ισραήλ αρχίζει να ξυπνάει και σείεται η Γη.

mediterranean-map Οποιοιδήποτε “συνειρμοί”, “συσχετισμοί” , παραλληλισμοί  και τα λοιπά μπορούν να γίνουν μόνο με τις καταστάσεις που περιγράφονται παρακάτω και ΟΧΙ με πρόσωπα του “οικείου” περιβάλλοντος. Μετά την αποδοχή της προηγούμενης συνθήκης μπορείτε να προχωρήσετε στην ανάγνωση του άρθρου , αναλαμβάνοντας όμως προσωπική ευθύνη ο καθένας να αναγνωρίσετε πως τα γειτονικά περιβάλλοντα ,είναι συνήθως ΚΑΙ “συγκοινωνούντα δοχεία”.

Το γράμμα ενός νέου δημοσιογράφου – μπλόγκερ Άσι Χάιμ (ο οποίος αρνείται πεισματικά να δείξει το πρόσωπό του στο ίντερνετ -και αντ’αυτού, κάνει χρήση σκίτσου ), με τίτλο “Βαρεθήκαμε να αρκούμαστε στα ψίχουλα” δημοσιεύθηκε στο φύλλο(26/7) της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία εφημερίδας Israel Hayom, η οποία -αξίζει να σημειωθεί αυτό- πρόσκειται στην φιλοκυβερνητική κεντροδεξιά του Βενιαμίν Νετανιάχου και του κόμματος Λικούντ.
Τό γράμμα:

“Η μεσαία τάξη στο Ισραήλ αρχίζει να ξυπνάει και σείεται η Γη.
Στην αρχή μάς υποτίμησαν και είπαν “Τίποτα καλομαθημένοι Τελαβιβιώτες θα είναι”, ύστερα είπαν “Είναι αριστεροί που θέλουν να βρουν ευκαιρία να ρίξουν τον Πρωθυπουργό”, αλλά εγώ πιστεύω ότι όλοι πλέον καταλαβαίνουμε πως εδώ δεν τίθεται θέμα Δεξιάς ή Αριστεράς. Αυτοί οι ετεροκαθορισμοί πλέον δεν μάς ενδιαφέρουν. Αυτό που ενδιαφέρει, και ενδιαφέρει όλους μας, είναι να έρθει κοινωνική αλλαγή. Και ύστερα από την επίδειξη δύναμης του περασμένου Σαββάτου, όλοι μας καταλαβαίνουμε πια ότι μία τέτοια αλλαγή είναι πράγματι δυνατόν να επιτευχθεί.

Δεν επρόκειτο για διαμαρτυρία φτωχών. Είμαστε μορφωμένοι, εργαζόμαστε, ο μισθός μας είναι άνω του μέσου όρου και πληρώνουμε τους φόρους μας -αλλά παρ’ όλα αυτά δεν καταφέρνουμε να σηκώσουμε κεφάλι. Πνιγμένοι μέσα στα στεγαστικά δάνεια, στα δίδακτρα των νηπιαγωγείων, στις τιμές της βενζίνης, του φαγητού και του κόστους ζωής που συνεχώς ανεβαίνει -παρά τον ζηλευτό μας μισθό- ξαφνικά συνειδητοποιήσαμε ότι τελικά κάτι δεν πάει καλά. Συνειδητοποιήσαμε ότι το μόνο που μάς μένει είναι σκέτος αέρας -ίσα ίσα να αναπνεύσουμε, και τίποτα περισσότερο.
Και ήρθε η στιγμή να δώσουμε ένα τέλος σε όλο αυτό.

Πρέπει να είναι κανείς μειωμένης αντίληψης και αποκομμένος από την πραγματικότητα για να καυχιέται πως η ισραηλινή οικονομία είναι από τις ισχυρότερες του κόσμου επειδή οι δείκτες ανάπτυξης ανεβαίνουν και η ανεργία μειώνεται, τη στιγμή που το μεγάλο τμήμα του λαού δεν έχει την ευκαιρία να γευτεί ούτε καν τα ψίχουλα από το τεράστιο κέικ που το Κράτος μοιράζει απλόχερα στους πολυεκατομμυριούχους. Λυπηρό. Βαρεθήκαμε να αρκούμαστε σε ψίχουλα, και δεν θα απολογηθούμε γι’αυτό.

Δεν έχω τη φιλοδοξία να συμβουλεύσω τον Πρωθυπουργό, αλλά εάν βρισκόμουν στη δική του θέση, ούτε καν θα προσπαθούσα να υποτιμήσω την ισχύ της διαμαρτυρίας που τώρα ξεσπάει ύστερα από υπομονή και ανοχή ετών -καθότι το ζήτημα της στέγης είναι μόνο ένα πολύ μικρό δείγμα από όλα όσα ξεσήκωσαν τον κόσμο.

Άσχετα εάν θα αλλάξει ή όχι τακτική, η κατάσταση αυτή μπορεί να αποτελέσει για τον κ. Νετανιάχου τη μεγάλη του ευκαιρία. Τώρα είναι η ώρα να δείξει τις αρχηγικές του ικανότητες και να λάβει στρατηγικές αποφάσεις που θα επιτρέψουν στη μεσαία τάξη -την τάξη που αποτελεί την ευρεία κοινωνική βάση της χώρας- να μπορέσει να ξανα γευτεί το βιός της.
Πράγματι, ίσως να μην είναι δυνατόν να μειώσει με τρόπο άμεσο και ως δια μαγείας τις τιμές των ακινήτων και των ενοικίων, αλλά τού είναι δυνατόν να σκεφθεί έξω από τα δεδομένα που μέχρι τώρα είχε στον νου του κι ότι στο τέλος αυτού του μήνα ίσως να μάς έχουν περισσέψει λίγα λεφτά από το μισθό μας.

Ορίστε μερικές ιδέες :
Να θεσμοθετήσει δωρεάν παιδεία από τις πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Να μειώσει τις αμοιβές των υψηλόμισθων και να αυξήσει τους μισθούς όλων των υπολοίπων. Να εξυγιάνει το σύστημα δημόσιας περίθαλψης, ούτως ώστε να μην υπάρχει πλέον ανάγκη να καταβάλλουμε εκατοντάδες σέκελ στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Να καταργήσει τους παράλογους φόρους που μάς έχουν καταντήσει να πληρώνουμε την ακριβότερη βενζίνη, το ακριβότερο αυτοκίνητο και τα ακριβότερα εισαγόμενα προϊόντα σε σχέση με όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Και επίσης, να φροντίσει να κτισθούν πολλά μικρά διαμερίσματα προς ενοικίαση για τα νεαρά ζευγάρια.
κ. Πρωθυπουργέ, αυτή είναι η δική σου ευκαιρία,
Αν ήμουν στη θέση σου, θα την άρπαζα με τα δυό μου χέρια.”

Μας υπέδειξε το παραπάνω ο φίλος Κρίτων.    Τα σχόλιά σας ευπρόσδεκτα !

Προσοχή στις συμμαχίες

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ξεκίνησε εδώ και πολλά χρόνια, τα δυο τελευταία χρόνια όμως για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων έχει λάβει κυριολεκτικά χαρακτήρα «σανίδας σωτηρίας» ή ενός ιδιότυπου σωσιβίου, που είναι ικανό να σηκώσει όλο το βάρος και να λύσει το σύνολο των προβλημάτων της χώρας μας, που βουλιάζει στον ωκεανό των σκανδάλων, της ανυποληψίας και της ανικανότητας των πολιτικών και της κατάρρευσης του ελληνικού κράτους. Ο λόγος για τις αναπτυσσόμενες σχέσεις Ελλάδος-Ισραήλ, που κινούνται στην κατεύθυνση σύναψης στρατηγικής σχέσης.

Υπάρχουν δυο κρίσιμα και πιθανόν αλληλοεξαρτώμενα και αλληλοεπηρεαζόμενα στοιχεία, που πρέπει να ληφθούν υπόψιν, στην ανάλυση της πορείας ανάπτυξης των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων. Το ένα είναι το όλο σχέδιο εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου στη ΝΑ Μεσόγειο, στο οποίο σχέδιο είναι πρωτοπόροι και έχουν καθοριστικό ρόλο -μέχρι στιγμής- η Κύπρος, το Ισραήλ, ο εβραϊκός παράγοντας και οι ΗΠΑ, με την Τουρκία να είναι αποκλεισμένη από τις διαδικασίες και από τις εξελίξεις. Το άλλο είναι η πορεία των τουρκο-ισραηλινών σχέσεων, η οποία άρχισε να επιδεινώνεται με αφορμή το Παλαιστινιακό και την επίθεση του Ισραήλ στη Λωρίδα της Γάζας και κορυφώθηκε με το φόνο εννιά Τούρκων πολιτών στο Μαβί Μαρμαρά. Μπορεί φαινομενικά πίσω από την επιδείνωση των σχέσεων Τουρκίας Ισραήλ να βρίσκεται το Παλαιστινιακό, δεν πρέπει όμως να ξεφεύγει της προσοχής μας ότι η καμπύλης της πορείας επιδείνωσης είναι ανάλογη της καμπύλης υλοποίησης της ενεργειακής συμφωνίας Κύπρου-Ισραήλ, που είναι σφόδρα πιθανό να είναι και η πραγματική αιτία της τουρκοϊσραηλινής σύγκρουσης. Επίσης, ένα στοιχείο που δεν μπορεί να ξεφύγει της προσοχής μας, είναι το γεγονός ότι η ανάπτυξη των σχέσεων Ελλάδος-Ισραήλ ακολουθεί μια αντιστρόφως ανάλογη πορεία με αυτή των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ, αναφερόμενοι πάντα στην ίδια χρονική περίοδο.

Δηλαδή, με άλλα λόγια, μπορούμε να σημειώσουμε ότι η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη με τον πιο στυγερό τρόπο τα λάθη και τα εγκλήματα του Τελ Αβίβ στο Παλαιστινιακό, ακολουθεί μια πολιτική κρίσεων στις σχέσεις της με το Ισραήλ, για να πετύχει με κάποιο τρόπο τη συμμετοχή της στα τεκταινόμενα στη ΝΑ Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή η Ελλάδα αναπτύσσει τις σχέσεις της με το Ισραήλ, για να εκμεταλλευτεί το κενό και την συγκυρία και να ισχυροποιήσει τη θέση της πολιτικά και στρατιωτικά, πάντα απέναντι στην τουρκική απειλή, που την ανακάλυψε εσχάτως και ο επί της εθνικής άμυνας υπουργός μας! Επίσης, πρέπει να προσθέσουμε ότι πέραν του συγκυριακού, η Ελλάδα χτίζει τα θεμέλια μιας σχέσης, που θα της επιτρέψει στο εγγύς μέλλον να συμμετέχει από καλύτερη θέση στις επόμενες φάσεις του ενεργειακού σχεδίου της ΝΑ Μεσογείου, είτε για να εκμεταλλευθεί τα κοιτάσματα που βρίσκονται μεταξύ Κύπρου-Κρήτης-Καστελλορίζου, είτε για να διέλθει από την περιοχή αυτή υποθαλάσσιος αγωγός, ο οποίος μέσω ηπειρωτικής Ελλάδος θα μεταφέρει το φυσικό αέριο στην Ευρώπη.

Δεν πρέπει πάντως να ξεχνάμε ότι μπορεί η Τουρκία -λόγω αντικειμενικών συνθηκών και λόγω των πολύ αποτελεσματικών πολιτικοδιπλωματικών χειρισμών της Κύπρου- να έχει αποκλειστεί προς το παρόν από τα τεκταινόμενα στη ΝΑ Μεσόγειο, φιλοδοξεί όμως να παίξει ρυθμιστικό ρόλο στο τρίγωνο Κύπρου-Κρήτης-Καστελλορίζου. Μια φιλοδοξία που παρέμεινε ζωντανή λόγω της ολιγωρίας -για να μην χρησιμοποιήσουμε κάποιον άλλο ίσως πιο εύστοχο χαρακτηρισμό- που έδειξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις στον ορισμό της ΑΟΖ Ελλάδος-Κύπρου, την ίδια στιγμή που έδειχναν ιδιαίτερη σπουδή στο ξεθεμελίωμα του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Και στο ζήτημα αυτό, που θα επηρεάσει και τη θέση της Ελλάδος στο Αιγαίο, η στάση που θα κρατήσουν το Ισραήλ, ο εβραϊκός παράγοντας και οι ΗΠΑ, θα επηρεάσει τις εξελίξεις, γεγονός που διασαφηνίζει και το κύριο σκοπούμενο της ανάπτυξης των ελληνο-ισραηλινών σχέσεων.

Επειδή όμως οι διεθνείς σχέσεις δεν είναι στατικές και χαρακτηρίζονται από δυναμική και ρευστότητα, δεν πρέπει να επαναπαυόμεθα και να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας και τις τύχες του έθνους σε άλλους, όποιοι και όσο ισχυροί και να είναι αυτοί. Τί εννοούμε; Η κρίση στις τουρκο-ισραηλινές σχέσεις κορυφώθηκε με το θάνατο των εννιά Τούρκων πολιτών στο Μαβί Μαρμαρά. Έκτοτε οι σχέσεις των δυο χωρών είναι σχεδόν παγωμένες, αφού η Τουρκία έχει αποσύρει τον πρεσβευτή της από το Τελ Αβίβ. Το τελευταίο διάστημα όμως βρίσκονται σε εξέλιξη μυστικές και φανερές συνομιλίες μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ, για να ξεπεραστεί το πρόβλημα, να επιστρέψει ο πρέσβης της Τουρκίας στη θέση του και να αναθερμανθούν οι σχέσεις των δυο χωρών. Το Ισραήλ, μάλιστα, σύμφωνα με δημοσιεύματα του ισραηλινού τύπου, σκοπεύει να ζητήσει μια «οριοθετημένη συγνώμη» από την Τουρκία, που θα ικανοποιήσει την Άγκυρα και θα ξεπαγώσει τις διπλωματικές σχέσεις, γιατί οι γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή καθιστούν επιβεβλημένο κάτι τέτοιο και για τις δυο χώρες.

Να εξηγήσουμε γιατί. Η προοπτική αποχώρησης των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, είναι ένα ενδεχόμενο που ταλανίζει τους διπλωμάτες και τους πολιτικούς αναλυτές στον αραβικό κόσμο, στην Ουάσιγκτον, το Τελ Αβίβ και την Άγκυρα. Κοινός τόπος του προβληματισμού στις πρωτεύουσες των ως άνω χωρών είναι η εγκατάσταση γεωπολιτικής επιρροής της Τεχεράνης στην ιρακινή επικράτεια, όπου οι σιίτες αποτελούν το 60% του πληθυσμού. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο ισχυροποιεί τη θέση του Ιράν στον Περσικό Κόλπο και τη Μέση Ανατολή, κάτι που «φέρνει πιο κοντά» την Άγκυρα με το Τελ Αβίβ, οι οποίες ήδη ακολουθούν συγκλίνουσες στρατηγικές στο θέμα της Συρίας, όπου και εκεί το Ιράν προσπαθεί να παραμείνει ρυθμιστής των εξελίξεων.

Για όσους επικαλεστούν τη σύσφιξη και την ανάπτυξη των σχέσεων Ιράν-Τουρκίας, δεν θα πρέπει να τις προσεγγίσουμε αναζητώντας το στοιχείο της αντιφατικότητας, αλλά να αναζητήσουμε σ’ αυτές -πέρα από την πολυμέρεια που χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας επί Νταβούτογλου- τεράστια οικονομικά οφέλη της Άγκυρας και προσδοκίες-επιδιώξεις για από κοινού αντιμετώπιση του Κουρδικού, ιδιαίτερα της πολύ ενοχλητικής πτυχής που λέγεται ΡΚΚ. Παρόλα αυτά, η ισχυροποίηση και το ενδεχόμενο αναβάθμισης του ρόλου του Ιράν στον Περσικό Κόλπο και τη Μέση Ανατολή, είναι ένας παράγοντας που «φέρνει πιο κοντά» την Άγκυρα και το Τελ Αβίβ.

Επίσης το γεγονός ότι η λεγόμενη «Αραβική Άνοιξη» θα υποχρεώσει τις κυβερνήσεις των αραβικών χωρών να λαμβάνουν υπ’ όψιν τους περισσότερο απ’ ότι μέχρι τώρα τη γνώμη των 350 εκατομμυρίων Αράβων, που διακατέχονται από αντιισραηλινά αισθήματα, είναι ένα στοιχείο που προβληματίζει ιδιαίτερα το Τελ Αβίβ και καθιστά ακόμα περισσότερο επιβεβλημένη την εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία.

Αυτά για να μην ποντάρουμε περισσότερο από όσο πρέπει στη συμμαχία Ελλάδος-Ισραήλ. Γιατί είναι γεγονός ότι η σύναψη συμμαχιών και στενών σχέσεων στη διεθνή σκακιέρα αναβαθμίζει και ισχυροποιεί τη θέση της χώρας μας, δεν πρέπει να ξεχνάμε όμως οι συμμαχίες τις πιο πολλές φορές είναι πρόσκαιρες, ενώ είναι μόνιμο ζητούμενο η εθνική ασφάλεια, η εθνική ακεραιότητα και η επιβίωση του Έθνους, που πρέπει να αποτελεί κύρια και καίρια ευθύνη των Ελλήνων πολιτών και όχι των στρατηγικών μας φίλων, όποιοι και να είναι αυτοί.

Εφημερίδα Δημοκρατία – Ινφογνώμων

>Ο μαύρος χρυσός τούς κάνει όλους φίλους !

>

  • Πετρελαϊκή σχιζοφρένεια: Το Ισραήλ επιστρατεύει τους μισθοφόρους που πολεμούν στο πλευρό του… Καντάφι!

Ανταπόκριση — Τελ Αβίβ, Ισραήλ (Μαάν)
Μια Ισραηλινή εταιρεία προσλαμβάνει μισθοφόρους, για να στηρίξει τις προσπάθειες του Moammar Gadhafi, να καταστείλει την εξέγερση που εκδηλώθηκε εναντίον του καθεστώτος του, αναφέρει από την Τρίτη μια Ισραηλινή ιστοσελίδα ειδήσεων!
Επικαλούμενο Αιγυπτιακές πηγές, το νέο Εβραϊκό site “Inyan Merkazi” είπε, ότι η εταιρεία αυτή διοικείται από τους συνταξιούχους διοικητές του Ισραηλινού στρατού.
Η ανταπόκριση υποστηρίζει, ότι οι πάρα πολύ υψηλού προφίλ πρώην Ισραηλινοί αξιωματούχοι (στρατιωτικοί), πραγματοποιούν παράνομες συναλλαγές όπλων σε πολλά Αφρικανικά κράτη, και έχουν αντιμετωπίσει πολλές ανακρίσεις, για τις δραστηριότητές τους στο παρελθόν.
Το site ειδήσεων αναφέρει, ότι ο επικεφαλής της εταιρείας (όπλων), συναντήθηκε πρόσφατα με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, με τον υπουργό Άμυνα Εχούντ Μπαράκ και τον προϊστάμενο της Ισραηλινής αντικατασκοπίας Cokhavi στο Τελ-Αβίβ.
Προσέθεσε δε, ότι το καθεστώς (του Ισραήλ) ενέκρινε όλες τις προσλήψεις μισθοφόρων της εταιρείας, (που στρατολογήθηκαν) για να βοηθήσουν τον Gadhafi!!!!! για να καταστείλει άγρια (την εξέγερση που εκδηλώθηκε) σε βάρος του ηγέτη (της Λιβύης). Οι μισθοφόροι έχουν σκοτώσει τουλάχιστον 1.000 Λίβυους μέχρι σήμερα, λένε οι ομάδες για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Σύμφωνα με την ανταπόκριση, οι Ισραηλινοί αξιωματούχοι ενέκριναν την πρόσληψη μισθοφόρων, από τον φόβο, μήπως αν ανατραπεί ο Gadhafi, αντικατασταθεί από ένα “εξτρεμιστικό Ισλαμικό καθεστώς”.
Κατά τη διάρκεια του εδώ και τέσσερις δεκαετίες καθεστώτος Gadhafi στο Βόρρειο Αφρικανικό κράτος, αυτό υπήρξε ένας από τους πιο ηχηρούς επικριτές του Ισραήλ.
Εκπροσώπους της (Ισραηλινής) εταιρίας (λαθρεμπορίας όπλων και μίσθωσης μισθοφόρων) μετέβει πρόσφατα στο Τσαντ για να συζητήσει το θέμα με έναν υψηλόβαθμο Λίβυο Αξιωματικό Πληροφοριών, τον Abduallah Sanusi, ανέφερε η ανταπόκριση. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο (Ισραηλινός) Sanusi συμφώνησε, να καταβάλει στην εταιρεία αυτή (τις δαπάνες) για την πρόσληψη έως και 50.000 μισθοφόρων από τις Αφρικανικές χώρες, σύμφωνα με την ιστοσελίδα ειδήσεων.

Πηγή     Για την αλίευση  :   kostasxan

Αρέσει σε %d bloggers: